دزفول شهری است با شخصیتی دوگانه؛ از یک طرف بافتی تاریخی و آجری (خوون چینی) دارد که شما را مسحور معماری میکند، و از طرف دیگر طبیعتی دارد که انگار تکهای از بهشت است.
رودخانه زلال «دز» از وسط دزفول میگذرد و زندگی مردم با این رود گره خورده است. تفریحگاههای ساحلی مثل «علی کله» در هیچ کجای دیگر خوزستان نظیر ندارد.
دزفول شهر مقاومت است (شهر موشکها)، اما امروز شهر زندگی است. در اسفند ماه، دشتهای اطراف دزفول و دریاچه «شهیون» پوشیده از گل و سبزه میشوند.
برای مسافرین، دزفول یعنی قدم زدن روی پل ۱۷۰۰ ساله ساسانی، قایقسواری در تنگه کول خرسون (دره ارواح) و خریدن ظرفهای حصیری رنگارنگ (کپو).
توصیهای از طرف پلومر:
نان چربی (نون چربی): صبحانه مخصوص دزفولیها، کلهپاچه نیست؛ نان چربی است! نانی که در روغن و آب گوشت پخته شده خوابانده میشود و طعمی شیرین و چرب دارد. بهترینش را در نانواییهای بافت قدیم پیدا میکنید.
چال کندی (فقط با راهنما): منطقه «چال کندی» در تابستان برای شنا عالی است، اما در اسفند فقط با قایق بروید. منظره دیوارههای بلند سنگی و آب سبز دز، شبیه فیلمهای مستند است.
کلوچه دزفولی: کلوچههای خرمایی دزفول (که با زیره و رازیانه معطر شدهاند) را از بازار قدیم بخرید. طعم آن با کلوچههای صنعتی زمین تا آسمان فرق دارد.
بازار کهنه: برای خرید «کپو» (ظروف حصیری)، مستقیم به بازار کهنه بروید. قیمتها بسیار پایینتر از فروشگاههای لوکس است و کار دست زنان روستایی است.
دیدنیهای شاخص شهر:
پل قدیم دزفول (پل ساسانی): قدیمیترین پل جهان که هنوز محل تردد عابر پیاده است با ۱۷۰۰ سال قدمت.
آسیابهای آبی دزفول: سیستم هیدرولیکی باستانی در بستر رودخانه.
دریاچه شهیون (سد دز): یکی از زیباترین دریاچههای ایران با جزایر سبز.
آبشار شوی: بزرگترین آبشار طبیعی خاورمیانه.
تفرجگاه ساحلی علی کله: محبوبترین پارک ساحلی خوزستان.
بافت تاریخی و آجری: محلههایی با معماری آجری خیرهکننده.
دره کول خرسون (دره ارواح): درهای باریک و عجیب با دیوارههای بلند.
افزودن دیدگاه