ایذه پایتخت باستانی حکومت «آیاپیر» بوده است. اینجا شهری است که در هر گوشهاش یک صخره تراشخورده میبینید که مراسم مذهبی یا بار عام پادشاهان عیلامی را نشان میدهد.
تصور کنید در غاری (اشکفت سلمان) ایستادهاید که ۴۰۰۰ سال پیش نیایشگاه بوده و آب از سقفش میچکد. اما ایذه فقط سنگ نیست؛ «دشت سوسن» در اسفند ماه، تکهای از بهشت است.
رودی خروشان (کارون) از وسط دشتی سبز با گلهای وحشی قرمز و زرد میگذرد. کمی آنطرفتر، دهکده تفریحی «زراس» قرار دارد که با ویلاهایش روبروی دریاچه سد و کوههای مه گرفته، منظرهای کاملاً اروپایی دارد.
برای مسافرین، ایذه یعنی کمپ کردن کنار رود کارون، خوردن کباب بختیاری اصل و لمس تاریخ روی سنگهای کولفرح.
توصیهای از طرف پلومر:
قایقسواری تا شیوند: در اسکله رکعت (پشت سد کارون ۳)، سوار قایق شوید و به روستای بکر «شیوند» و آبشارش بروید. این مسیر آبی یکی از زیباترین مسیرهای دریایی ایران در دل کوهستان است.
کمپینگ در سوسن: اگر اهل چادر زدن هستید، هیچجا امنتر و زیباتر از حاشیه رود کارون در دشت سوسن نیست. فقط مراقب باشید خیلی به آب نزدیک نشوید (خطر بالا آمدن آب).
کولفرح در صبح: برای عکاسی از سنگنگارههای کولفرح، صبح زود یا عصر بروید که نور مایل است و جزئیات سنگها بهتر دیده میشود. ظهرها سایهها تخت میشوند.
لباس گرم: حتی در اسفند و بهار، شبهای ایذه و دشت سوسن سرد است. حتماً لباس گرم همراه داشته باشید.
دیدنیهای شاخص شهر:
سنگنگارههای کولفرح: ۶ نقشبرجسته عظیم عیلامی در دل تنگه.
اشکفت سلمان (غار سلمان): بزرگترین خط نوشته میخی عیلامی و نیایشگاه باستانی.
دشت سوسن: دشتی سرسبز و رویایی که کارون از آن میگذرد - ۳۵ کیلومتری شهر.
دهکده توریستی زراس: منطقه ویلایی با چشمانداز سد کارون ۳ و کوهستان.
آبشار شیوند: آبشاری مرتفع که دسترسی به آن با قایق است.
تالا شط (شیمبار): منطقه حفاظت شده جنگلی و تالابی در مسیر مسجدسلیمان.
افزودن دیدگاه