کرمان شهری برای «عجولها» نیست. اینجا شهر درنگ و تماشاست. کرمان مجموعهای از تضادهای خیرهکننده است؛ از برفهای قلهی «جوپار» تا داغترین نقطهی کره زمین در «گندمبریان».
کرمان در طول تاریخ بارها تا مرز نابودی رفته (از فاجعه آقامحمدخان تا زلزلهها) اما هر بار مثل ققنوس از خاکسترش برخاسته است.
قدم زدن در کرمان، یعنی عبور از میان بوی زیره و صدای چکش مسگرها در بازاری که طولانیترین راستهی ایران است. اینجا، مقصدی است که روح اصیل ایران باستان را در رگهای مدرن یک کلانشهر به نمایش میگذارد.
توصیهای از طرف پلومر:
طلوع در کلوتها: هیچ سفری به کرمان بدون دیدن طلوع یا غروب خورشید در کلوتهای شهداد کامل نیست. این سازههای شنی عظیم، حسی شبیه به راه رفتن روی کره مریخ را به شما میدهند.
فالوده کرمانی در یخدان: فالوده کرمانی با فالوده شیرازی کاملاً متفاوت است (گلولهای و درشت). لذت خوردن آن کنار «یخدان مؤیدی» در یک عصر گرم، تجربهای است که هر کسی ندارد.
بازارگردی در سکوت: اگر میخواهید شکوه معماری بازار را ببینید، صبح زود (ساعت ۸) قبل از شلوغی به بازار برود. نور خورشید که از سوراخهای سقف (هورنو) به داخل میتابد، فضایی رویایی برای عکاسی میسازد.
دیدنیهای شاخص شهر:
مجموعه گنجعلیخان: شامل حمام، بازار، کاروانسرا و ضرابخانه - شاهکار عصر صفوی.
باغ شازده ماهان: معجزهی سبز در دل کویر، ثبت جهانی یونسکو.
گنبد جبلیه: تنها بنای سنگی کرمان با قدمتی پیش از اسلام.
ارگ بم و ارگ راین: بزرگترین بناهای خشتی جهان در نزدیکی کرمان.
موزه هنرهای معاصر صنعتی: دارای آثار ارزشمندی از هنرمندان ایرانی و جهانی.
کتابخانه ملی کرمان: با معماری خیرهکننده ستونهای آجری.
افزودن دیدگاه