قزوین؛ پایتخت خوشنویسی ایران

قزوین شهری است با دیسیپلین و اصالت. وقتی در خیابان «سپه» (اولین خیابان طراحی‌شده ایران) قدم می‌زنید، حس می‌کنید در یک موزه روباز هستید. اینجا شهری است که روس‌ها، صفوی‌ها و قاجارها هر کدام یادگاری از خود گذاشته‌اند؛ از «کلیسای کانتور» که کوچکترین کلیسای ارتدکس ایران با آجرهای قرمز است تا «سرای سعدالسلطنه» که بزرگترین کاروانسرای درون‌شهری خاورمیانه است.

قزوینی‌ها مردمانی خوش‌سلیقه و ریزبین هستند؛ این را می‌توان از شیرینی‌هایشان فهمید که مثل جواهر، ریز و ظریف‌اند.

قزوین شهر شکم‌گردی است؛ بوی کره و زعفران و خلال پسته در رستوران‌های شهر، شما را به ضیافت «قیمه نثار» دعوت می‌کند.

برای مسافرین، قزوین یعنی گم شدن در دالان‌های سعدالسلطنه در شب، سفر به قلعه‌ی مخوف «حسن صباح» در الموت و عکاسی از کاشی‌کاری‌های دروازه تهران قدیم.

توصیه‌ای از طرف پلومر:

سعدالسلطنه در شب: روزها سعدالسلطنه زیباست، اما شب‌ها جادویی است. نورپردازی طاق‌ها و کافه‌های سنتی (مثل کافه نگارالسلطنه) فضایی رمانتیک و آرامش‌بخش می‌سازند که جان می‌دهد برای عکاسی.

قیمه نثار اصل: قیمه نثار در همه جا سرو می‌شود، اما برای چشیدن طعم اصیل و قدیمی آن، باید به رستوران‌های قدیمی مثل «اقبالی» یا «نمونه» بروید. صف‌های طولانی دارد اما ارزشش را دارد.

کلیسای کانتور (برج ناقوس): این کلیسا یادگار روس‌ها در جنگ جهانی دوم است. معماری متفاوت و مقبره خلبان روس در حیاط آن، سوژه‌ای عالی برای اینستاگرام است.

شیرینی‌فروشی‌های خیابان بوعلی: برای خرید باقلوا و شیرینی سنتی، به جای فروشگاه‌های لوکس، به قنادی‌های قدیمی خیابان بوعلی یا بازار بروید (مثل قنادی پرستو) که کیفیت خانگی دارند.

دیدنی‌های شاخص شهر:

• مجموعه سعدالسلطنه: بزرگترین کاروانسرای سرپوشیده شهری ایران، قلب تپنده گردشگری قزوین.
• کاخ چهل‌ستون (کلاه‌فرنگی): تنها کوشک باقی‌مانده از کاخ‌های سلطنتی صفوی.
• قلعه الموت: دژ افسانه‌ای حسن صباح - ۱۰۰ کیلومتری شهر در دل کوه.
• دریاچه اوان: نگین آبی الموت - ۸۵ کیلومتری شهر.
• کلیسای کانتور: کلیسای سرخ یا برج ناقوس.
• حمام قجر: موزه مردم‌شناسی با مجسمه‌های مومی بسیار طبیعی.
• آب‌انبار سردار بزرگ: بزرگترین آب‌انبار تک‌گنبدی جهان.
• خیابان سپه (شهدا): نخستین خیابان طراحی‌شده ایران.