شوش؛ کهن‌ترین شهر جهان

شوش شهری است که تاریخ جهان بدون آن ناقص است. اینجا پایتخت زمستانی داریوش بزرگ بوده است. وقتی در «کاخ آپادانا» قدم می‌زنید، روی خاکی راه می‌روید که روزگاری مرکز فرماندهی نیمی از جهان بوده.

اما شوش فقط تاریخ نیست؛ معماری مذهبی خاصی هم دارد. گنبد پلکانی (مضرس) و سفیدرنگ «آرامگاه دانیال نبی» در کنار رودخانه شاوور، نماد شهر است که در هیچ جای دیگر ایران شبیهش را نمی‌بینید.

و اما «چغازنبیل»؛ معبدی عیلامی در ۳۰ کیلومتری شوش که اولین اثر ثبت شده ایران در یونسکو است. ایستادن پای این کوه آجری ۳۰۰۰ ساله در غروب آفتاب، حسی عرفانی و عجیب دارد.

توصیه‌ای از طرف پلومر:

غروب در چغازنبیل: زیگورات چغازنبیل در طول روز با ابهت است، اما در زمان غروب آفتاب، رنگ آجرها به سرخ و طلایی تغییر می‌کند و فضا جادویی می‌شود. عکس‌هایتان در این ساعت شاهکار می‌شوند.

فلافل و سمبوسه اصل: شوش و شهرهای اطرافش مهد فلافل و سمبوسه هستند. دکه‌های خیابانی اطراف حرم دانیال نبی، ساندویچ‌هایی می‌دهند که طعمش با فلافل‌های تهران زمین تا آسمان فرق دارد (تند و آتشین!).

قلعه فرانسوی‌ها: این قلعه باستانی نیست! حدود ۱۲۰ سال پیش باستان‌شناسان فرانسوی آن را با آجرهای خراب‌شده‌ی کاخ داریوش (!) روی تپه اکروپل ساختند تا در امان باشند. دیدن این قلعه که نماد غارت میراث فرهنگی هم هست، خالی از لطف نیست.

موزه شوش: یکی از غنی‌ترین موزه‌های ایران است. حتماً ببینید، چون اشیای داخلش (مثل سردیس‌ها و کتیبه‌ها) حیرت‌انگیز است.

دیدنی‌های شاخص شهر:

• زیگورات چغازنبیل: بزرگترین بنای خشتی و آجری باقی‌مانده از عیلامیان - ثبت یونسکو.
• محوطه باستانی شوش: شامل کاخ آپادانا، تپه اکروپل و شهر شاهی - ثبت یونسکو.
• آرامگاه دانیال نبی: زیارتگاه مهم با معماری خاص اورچین.
• قلعه شوش (قلعه فرانسوی‌ها): بر فراز تپه باستانی.
• موزه شوش: گنجینه آثار عیلامی و هخامنشی.
• کاخ شاوور: کاخ اردشیر دوم در کنار رودخانه.
• هفت تپه: موزه و محوطه باستانی عیلامی.