شوشتر؛ شهر شاهکار مهندسی آب

شوشتر شهری جزیره‌ای است! رودخانه کارون قبل از ورود به شهر دو شاخه می‌شود (شطیط و گرگر) و شهر را در آغوش می‌گیرد.

شاهکار اینجاست که ۱۷۰۰ سال پیش، ساسانیان با سیستمی پیچیده از تونل‌ها و آبشارها، آب را مدیریت کردند تا آسیاب‌ها را بچرخاند. وقتی روبروی «سازه های آبی» می‌ایستید، انگار به یک کارخانه صنعتی باستانی نگاه می‌کنید که هنوز زنده است.

برای مسافرین، شوشتر یعنی صرف ناهار در عمارت مستوفی با منظره‌ی پل شادروان، قایق‌سواری در نهر داریون (که دست‌کند است!) و گم شدن در دالان‌های «قلعه سلاسل». اینجا شهری است که در اسفند، دیواره‌های سنگی‌اش با خزه‌های سبز پوشیده می‌شود و زیباترین قاب عکس‌ها را می‌سازد.

توصیه‌ای از طرف پلومر:

سازه های آبی در شب: بلیط این مجموعه را طوری تنظیم کنید که هم روشنایی روز را ببینید و هم نورپردازی شب را. شب‌ها انعکاس نور در آبشارها جادویی است.

آش غلغل: صبحانه عجیب و بسیار لذیذ شوشتری! آشی زردرنگ با حبوبات فراوان و گوشت که حتماً باید با نان سنگک داغ و لیموتُرش خورده شود. بهترینش را در طباخی‌های بازار پیدا می‌کنید.

قایق‌سواری در داریون: به دیدن رودخانه از بالا اکتفا نکنید. حتماً سوار قایق شوید و وارد «نهر داریون» شوید. حس بودن در ونیزِ باستانی را دارد.

بستنی گاومیش: بعد از گشت‌وگذار، بستنی سنتی با شیر گاومیش (که بسیار چرب و غلیظ است) در میدان‌های اصلی شهر فروخته میشود را امتحلن کنید.

دیدنی‌های شاخص شهر:

• سازه های آبی شوشتر (آسیاب‌ها): مجموعه‌ای از آبشارها و آسیاب‌ها - (ثبت یونسکو).
• خانه مستوفی: عمارتی قاجاری که اکنون رستوران و موزه است با بهترین ویو به رودخانه.
• قلعه سلاسل: دژ فرماندهی آب که تونل‌های داریون از زیر آن رد می‌شود.
• پل بند میزان: سدی باستانی که آب کارون را تقسیم می‌کند.
• نهر داریون: کانال دست‌کند باستانی.
• برج کلاه فرنگی: برج دیدبانی بر فراز رودخانه.
• خانه مرعشی: چشم‌انداز عالی به سازه‌ها.