زنجان؛ موزه‌ی مردان نمکی و پایتخت فلز و هنر

زنجان شهری است که صدایش را زودتر از تصویرش می‌شنوید؛ صدای چکش مسگران در بازار تاریخی و صدای تیز کردن چاقوها.

اینجا شهری است که در مسیر جاده ابریشم بوده و هنوز هم رسم «میزبانی» را بهتر از هر جای دیگر بلد است. زنجان شهر شگفتی‌های زیرزمینی و رو‌زمینی است؛ از مردان نمکی (اجساد باستانی که در نمک سالم مانده‌اند و در جهان بی‌نظیرند) تا گنبد سلطانیه که بلندترین گنبد آجری جهان است و الگوی ساخت گنبد کلیسای فلورانس بوده است.

برای مسافر، زنجان یعنی توقف در دل سفر، خوردن لذیذترین جغور بغور ایران در دکه‌های قدیمی بازار، قدم زدن در طولانی‌ترین بازار سرپوشیده ایران و تماشای کوه‌های رنگی (آلاداغ‌لار) که انگار نقاشی شده‌اند.

توصیه‌ای از طرف پلومر:

جغور بغور (جیغیر بیغیر) برای صبحانه: شاید عجیب باشد، اما زنجانی‌ها جغور بغور (جگر سفید و سیاه خرد شده با پیاز فراوان) را صبحانه می‌خورند! بهترین جا برای تجربه این طعم، رستوران‌های قدیمی داخل بازار پایین یا اطراف میدان انقلاب است.

رختشوی‌خانه در زمستان: این بنا در جهان منحصر‌به‌فرد است؛ جایی که در قدیم برای زنان ساخته شده بود تا در سرمای زمستان زنجان، لباس‌ها را در فضای گرم و امن بشویند. حس و حال معماری و مجسمه‌های مومی آن دیدنی است.

کاروانسرای سنگی: برای شام به «کاروانسرای سنگی» بروید. غذا خوردن در حجره‌های سنگی ۴۰۰ ساله با موسیقی زنده آذری، خستگی جاده را می‌شوید.

خرید چاقو با مشاوره: چاقو را چشم‌بسته نخرید. از فروشنده بخواهید تفاوت تیغه «فنر» و «استیل» را نشانتان دهد و تست بُرش بگیرد. چاقوهای دست‌ساز «بابا» و «منفرد» برندهای معتبری هستند.

دیدنی‌های شاخص شهر:

• گنبد سلطانیه: سومین گنبد بزرگ جهان و میراث یونسکو - ۴۰ کیلومتری شهر.
• موزه مردان نمکی (عمارت ذوالفقاری): محل نگهداری مومیایی‌های طبیعی نمکی.
• بازار بزرگ زنجان: طولانی‌ترین بازار سرپوشیده ایران.
• بنای رختشوی‌خانه: موزه مردم‌شناسی فعلی.
• کوه‌های رنگی آلاداغ‌لار: در مسیر زنجان-تبریز.
• قلعه بهستان: قلعه‌ای عجیب و دودکش‌مانند در ماهنشان.
• پل میربهاءالدین.