در خیابانهای شلوغ ملایر، خانهای آرام گرفته که روزگاری محل برو و بیای اعیان قاجار بوده است.
داستان این خانه شنیدنی است: حدود ۱۵۰ سال پیش (زمان فتحعلیشاه)، شخصی به نام «مصدقالممالک» این مجموعه را ساخت. نکته جالب اینجاست که این عمارت باشکوه، در ابتدا «حسینیه» بوده است!
بله، مصدقالممالک این بخش را برای مراسم عزاداری وقف کرده بود، اما سالها بعد شخصی به نام «لطفعلیان» آن را میخرد و با تغییراتی جزئی، آن را به خانه مسکونی تبدیل میکند که امروز ما آن را با نام موزه لطفعلیان میشناسیم.
امروز وقتی وارد میشوید، انگار وارد ماشین زمان شدهاید. شاهکار این خانه، «حوضخانه» زیرزمین است؛ جایی که با جریان آب قنات و حوضهای سنگی، حکمِ کولر طبیعی را در تابستانهای داغ داشته است.
حالا این خانه تبدیل به موزه ملایر شده و از خمرههای سفالی چندهزارساله تا مجسمههایی که «مراسم شیرهپزی» را نمایش میدهند، در اتاقهای تودرتوی آن جا خوش کردهاند.
______ ______ ______ ______ ______ ______
توصیهای از طرف پلومر:
بیشترین عکسهای این خانه در کنار پنجرههای رنگی (اُرسی) طبقه بالا گرفته میشود، اما پیشنهاد پلومر چیز دیگری است: به زیرزمین (حوضخانه) بروید.
سقفهای طاقی آجری و خنکیِ عجیب این فضا در تابستان، حس واقعی زندگی در قدیم را به شما میدهد.
نکته فرهنگی: در بخش مردمشناسی، حتماً ماکتهای «مراسم شیرهپزی» را با دقت ببینید؛ این دقیقترین روایتی است که نشان میدهد چرا ملایر شهر جهانی انگور است.
افزودن دیدگاه