دره سرکان؛ هزارتوی سبز گردوها

به دره سرکان خوش آمدید؛ جایی که مرز بین «شهر» و «طبیعت» از بین رفته است. برخلاف پارک کمربسته که فضایی متمرکز دارد، «دره سرکان» یک بستر جغرافیایی عظیم است که شهر سرکان را مثل نگینی سبز در بر گرفته.

وقتی در امتداد رودخانه و به سمت بالادست دره حرکت می‌کنید، وارد دنیایی از «کوچه‌باغ‌های قدیمی» می‌شوید که دیوارهای سنگی‌شان با ملات گِل و عشق چیده شده‌اند.

اینجا قلمرو گردوهای چند صد ساله است؛ درختانی که شاخه‌هایشان را از دو طرف کوچه به هم رسانده‌اند تا حتی در ظهر تابستان هم آفتاب به زمین نرسد. دره سرکان مسیری است که کوهنوردان را به قله‌های مرتفع الوند می‌رساند و عاشقان طبیعت را به سکوتی عمیق و خنک دعوت می‌کند.

______ ______ ______ ______ ______ ______

توصیه‌ای از طرف پلومر:

اگر می‌خواهید زیباترین منظره‌ی پانوراما (چشم‌انداز باز) از کل دره و شهر سرکان را ببینید، کمی سختی به خودتان بدهید و به سمت ارتفاعات «تپه بابا کوه» یا مسیرهای فرعی بالادست بروید. منظره‌ی شهر که زیر انبوه درختان پنهان شده، از بالا دیدنی است.

نکته خرید: اینجا یکی از مراکز اصلی گردوی درجه یک تویسرکان است؛ اگر در فصل پاییز (مهرماه) می‌روید، می‌توانید گردوی تازه را با پوست سبز مستقیماً از باغداران در مسیر دره بخرید که طعمش با گردوی خشک زمین تا آسمان فرق دارد.