در گذشتههای دور که جادههای آسفالته نبودند، رودخانه وحشی و پرآب «حرمآباد» یکی از بزرگترین موانع برای کاروانهایی بود که از همدان و ملایر به سمت بروجرد و جنوب میرفتند.
برای حل این مشکل، معماران محلی دست به کار شدند و پلی آجری و مستحکم ساختند که به نام «پل تاریخی حرم آباد» (یا در برخی منابع پل مرویل که روی همین رودخانه است) شناخته میشود.
این پل با طاقهای ضربی و پایههای سنگیاش، سالها در برابر سیلابهای فصلی دشت ملایر مقاومت کرده است.
تصور کنید روزگاری هزاران کاروان تجاری، سربازان و مسافران خسته، صدای سم اسبهایشان روی سنگفرش این پل میپیچیده و عبور از آن، نوید نزدیک شدن به شهر امنِ ملایر را میداده است.
امروز شاید خودروها از پلهای بتنی جدید رد شوند، اما این پیرمردِ آجری هنوز در بستر رودخانه نشسته و تاریخ را تماشا میکند.
______ ______ ______ ______ ______ ______
توصیهای از طرف پلومر:
این پل در مسیر جاده ملایر به سمت نهاوند و بروجرد قرار دارد.
اگر در فصل بهار (اردیبهشت) به دیدن آن بروید، رودخانه زیر آن پرآب است و دشتهای اطرافش پر از گلهای وحشی میشود که جان میدهد برای یک توقف کوتاه و نوشیدن چای.
نکته: دقت کنید که در مسیر این رودخانه دو پل تاریخی وجود دارد (یکی نزدیک روستای حرمآباد و دیگری پل مرویل در پاییندست). هر دو ساختاری مشابه دارند.
افزودن دیدگاه