در نزدیکی روستای «جوزان» (که به روستای انگور معروف است)، کوهی وجود دارد که در دل خود دنیایی متفاوت را پنهان کرده است.
«غار دره فراخ» مثل غار علیصدر توریستی و چراغانی نیست؛ اینجا یک غار «وحشی و بکر» است.
دهانه غار در ارتفاعات قرار دارد و وقتی وارد آن میشوید، سکوت مطلق شما را در بر میگیرد. با نور هدلایت که جلو میروید، قندیلهای آهکی (استالاکتیت و استالاگمیت) که قطرهقطره در طول هزاران سال شکل گرفتهاند، مثل مجسمههایی عجیب جلوی چشمتان ظاهر میشوند.
کف غار در برخی جاها خاکی و در برخی جاها پوشیده از سنگ است و چکیدن قطرات آب تنها صدایی است که میشنوید. اینجا جایی است که حس کاوشگرهای اولیه را تجربه میکنید.
______ ______ ______ ______ ______ ______
توصیهای از طرف پلومر:
این یک هشدار دوستانه است: «بدون تجهیزات روشنایی نروید!» داخل غار تاریکی مطلق است. نور موبایل کافی نیست. حتماً هدلایت (چراغ پیشانی) و باتری اضافه داشته باشید تا دستتان آزاد باشد.
لباس: داخل غار معمولاً گلآلود و مرطوب است؛ لباسی بپوشید که اگر خاکی شد دلتان نسوزد. کفش کوهنوردی با کفی آجدار (ضد لغزش) حیاتی است.
افزودن دیدگاه