در جنوب شرقی ملایر، کوههایی سر به فلک کشیدهاند که قرنهاست خانه امن زیبایهای حیات وحش ایران هستند.
«منطقه حفاظتشده لشگردر» با وسعت ۱۶ هزار هکتار، جایی است که اگر خوششانس باشید و سکوت را رعایت کنید، میتوانید صحنههایی شبیه مستندهای نشنال جئوگرافیک را زنده ببینید.
اینجا قلمرو «کل و بز» (پازن) و «قوچ و میش» ارمنی است. تصور کنید روی صخرهای نشستهاید و گلهای از بزهای کوهی با مهارت عجیب از دیوارههای عمودی بالا میروند، در حالی که عقابهای طلایی بالای سرتان چرخ میزنند.
لشگردر فقط یک کوه نیست؛ یک اکوسیستم زنده است که در گذشته شکارگاه شاهان بوده و امروز (از سال ۱۳۶۳) به عنوان منطقه ممنوعه و حفاظتشده، گنجینهای ژنتیکی را حفظ کرده است.
______ ______ ______ ______ ______ ______
توصیهای از طرف پلومر:
اینجا پارک شهر نیست! رفتن به لشگردر قانون دارد.
مهمترین وسیلهای که باید همراه داشته باشید «دوربین شکاری» (دوچشمی) است.
حیوانات بوی شما را از کیلومترها دورتر میفهمند و فرار میکنند، پس دیدن آنها از فاصله دور لذتبخشتر است.
لباس: حتماً لباسهای همرنگ طبیعت (خاکی، سبز زیتونی) بپوشید. لباسهای رنگ جیغ (قرمز، نارنجی) حیوانات را فراری میدهد.
افزودن دیدگاه