ارگ باستانی نوشیجان؛ دژ اسرارآمیز مادها

تصور کنید روبروی بنایی ایستاده‌اید که پدربزرگِ «تخت جمشید» محسوب می‌شود!

ارگ باستانی نوشیجان (Noushijan Citadel) تنها اثر معماری باقی‌مانده از تمدن قدرتمند «مادها» است که تقریباً سالم به دست ما رسیده است. اما چطور؟

داستان این ارگ شگفت‌انگیز است: حدود ۲۸۰۰ سال پیش، ساکنان این دژ نظامی-مذهبی، هنگام ترک آن، تصمیم گرفتند معبد مقدسشان را ویران نکنند. آن‌ها با دقت و احترام، تمام فضاها را با سنگ و خشت پر کردند و مثل یک گنجینه مخفی، آن را زیر تلی از خاک دفن کردند.

همین «خاک‌سپاری عمدی» باعث شد تا وقتی باستان‌شناس معروف (دیوید استروناخ) در دهه ۴۰ شمسی کلنگ را به زمین ملایر زد، دیوارهایی با ارتفاع ۸ متر صحیح و سالم از دل خاک بیرون بیایند.

اینجا جایی است که می‌توانید اولین الگوهای طاق‌زنی و تالارهای ستون‌دار ایرانی را به چشم ببینید.

______ ______ ______ ______ ______ ______

توصیه‌ای از طرف پلومر:

اگر عاشق معماری هستید، حواستان به «پنجره‌های کور» در نمای دیوارها و «طاق‌های ضربی» سقف‌ها باشد؛ این‌ها اجداد معماری ایرانی هستند که بعدها در دوره هخامنشی و ساسانی تکامل پیدا کردند.

زاویه طلایی عکاسی: بهترین عکس را می‌توانید از بالای تپه روبرو بگیرید، جایی که کل ارگ خشتی با پس‌زمینه کوهستان و دشت شوشاب در یک قاب جا می‌شود. غروب‌های این منطقه جادویی است.