اگر دیوارهای این خانه زبان داشتند، داستان پرماجرایی از «مرگ و زندگی» را تعریف میکردند.
خانه تاریخی منصوری که متعلق به «عبدالصمد منصوری» بوده، یک ویژگی معماری نادر دارد: تلفیقی از دو حکومت!
طبقه همکف با طاقهای ضربی و خشتیاش، امضای دوره قاجار را دارد، اما وقتی به طبقه دوم نگاه میکنید، تیرهای چوبی و سقف مسطحِ دوره پهلوی را میبینید.
اما درام اصلی جای دیگری است: این خانه زیبا سالها به دلیل اختلافات وراثت، از فهرست آثار ملی خارج شد و تا مرز تخریب و تبدیل شدن به آپارتمان پیش رفت.
اما خوشبختانه شهرداری ملایر در یک عملیات نجاتبخش، آن را خرید و مرمت کرد تا این نگین آجری در بلوار سیفیه برای همیشه زنده بماند. امروز این عمارت نماد ایستادگی هویت شهر در برابر برجسازیهای مدرن است.
______ ______ ______ ______ ______ ______
توصیهای از طرف پلومر:
اگر عاشق جزئیات هستید، به «نمای شمالی» ساختمان خیره شوید. قاببندیهای آجری قرینه در دو طرف ورودی و گلهای برجستهای که با آجر تراشیده شدهاند، شاهکار استادکاران ملایری است.
بهترین زمان: چون این عمارت در نزدیکی «پارک سیفیه» است، بازدید از نمای بیرونی آن را با پیادهروی عصرگاهی در بلوار پارک ترکیب کنید.
افزودن دیدگاه